วันก่อนได้มีโอกาสประชุมร่วมกับผู้ติดเชื้อ HIV

สิ่งที่ผมสังเกตุอย่างหนึ่งเวลาที่หัวหน้าผมพูดกับผู้ติดเชื้อ (ในที่ประชุม)  

จะมีการ สรรคำ มาใช้อย่างสละสลวย เช่น ใช้คำว่า พฤติกรรมที่ไม่ปลอดภัย แทนพฤติกรรมเสี่ยง หรือ ผู้อยู่ร่วมกับเชื้อ HIV แทนคำว่าผู้ติดเชื้อ โดยตรง (ที่จริงคำเหล่านี้เป็นคำที่แปลงร่างมาจากภาษาอังกฤษ)

(ในที่นี้ผมใช้คำว่าผู้ติดเชื้อโดยตรงเลยเพราะเป็นภาษาเขียนที่ใช้ทั่วไป และเพื่อการอ่านอยู่บนจอคอมพิวเตอร์ แต่ที่หัวหน้าผมใช้เป็นการนั่งพูดอยู่หน้าห้องประชุมต่อหน้าผู้เข้าร่วมหลายสิบคน)

ผมจึงรู้สึกว่า อะไรอยู่เบื้องหลังการสรรคำ อย่างระมัดระวังนั้น

คำพูดที่ดูสวยงาม (แม้บางคำจะเข้าใจแบบอ้อมๆ ด้วยซ้ำ) มันมีนัยยะอย่างไรนะ

เมื่อวานวูบหนึ่งที่ผมฟังเทปบันทึกบทสนทนา ผมรู้สึกว่า เมื่อเรา "พูด" อยู่ต่อหน้าใครสักคน มันไม่ได้มีเพียงความถูกต้องของภาษาและความหมาย แต่มันคือความรู้สึก ความรู้สึกเป็นเกียรติ ยินดี ความรู้สึกขอบคุณ หรือความรู้สึกเข้าใจ ในคู่สนทนา

ขณะเดียวกัน ผมก็รู้สึกว่า การสรรคำที่หัวหน้าผมทำไปนั้น ไม่ใช่เพื่อให้ได้ภาษาและความหมายที่สวยงามเพียงอย่างเดียว แต่มันแสดงถึงความใส่ใจ ความระมัดระวังของผู้พูด ซึ่งเป็นการให้เกียรติกับคู่สนทนาด้วย  

--------------------------------------------

* พักนี้ผมจะระวังกิริยามารยาทของตัวเองมากขึ้น ผมว่านี่แสดงให้เห็นว่าผม "แก่" แล้ว เฮ้ออออ

* ที่จริงเรามีคำว่า งาม งามเกิน และ เกินงาม สำนวนฝรั่งบอกว่า ความงามย่อมขึ้นอยู่กับสายตาและทัศนะของคนมอง